Όσοι αγαπούν τα ζώα μπορούν να περιγράψουν την αγάπη και την άμεση σύνδεση που νιώθουν με αυτά. Όμως, όσον αφορά τα παιδιά, υπάρχει κάτι διαφορετικό – κάτι ιδιαίτερο – στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά αγαπούν τα ζώα και συνδέονται με αυτά.

Κυκλοφορούν αμέτρητες ιστορίες αφοσίωσης και αγάπης μεταξύ παιδιών και ζώων. Το σκυλί που προσφέρει τα αγαπημένα του παιχνίδια στο παιδί που κλαίει, το παιδί που προσφέρει παρηγοριά στο σκυλάκι του που φοβάται πχ τις αστραπές, παιδιά που σώζουν από τους δρόμους αδέσποτα, σκυλιά που σώζουν τη ζωή παιδιών και οι παρόμοιες ιστορίες δεν έχουν τελειωμό.

Γιατί λοιπόν τα παιδιά αγαπούν τα ζώα τόσο πολύ;

Τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί έχουν αρχίσει και μελετούν αυτή την ιδιαίτερη σχέση. Βρέθηκε ότι επηρεάζει πολύ βαθύτερα και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, από ότι πιστευόταν μέχρι πρότινος, την ψυχολογία των παιδιών.

Στα μάτια μας η ζωή των μικρών παιδιών είναι πολύ ανέμελη και διασκεδαστική. Η πραγματικότητα βέβαια μπορεί να είναι διαφορετική για τα ίδια, μιας και μπορεί να βιώνουν άγχος και απογοητεύσεις καθημερινά. Όπως πχ στην προσπάθειά τους να μάθουν να μιλάνε όπως οι μεγάλοι, να μάθουν καινούριες λέξεις για να επικοινωνήσουν σωστά. Όταν αυτό δεν το καταφέρνουν καταφεύγουν σε κλάματα και φωνές. Η συνύπαρξη με ένα πλάσμα που δε χρησιμοποιεί το λόγο σαν επικοινωνία, με ένα ζώο, διδάσκει στο παιδί το να “πιάνει” τα σήματα που μπορεί να στέλνει ένα ζώο με τη γλώσσα του σώματός του. Μαθαίνει άλλους τρόπους επικοινωνίας που οι λέξεις δεν μπορούν να του προσφέρουν.

Είναι σημαντικό όλα τα παιδιά να αγαπούν τα ζώα ή έστω να έχουν σχέσεις με αυτά. Τα ζώα δεν κάνουν απλά τα παιδιά ευτυχισμένα – μπορούν να τα μετατρέψουν σε υπεύθυνους και ευαισθητοποιημένους ανθρώπους.

Επίσης είναι απαραίτητο τα μικρά παιδιά να έχουν άμεση επαφή με τα ζώα, όχι μόνο γιατί μαθαίνουν να είναι τρυφερά και καλοσυνάτα, αλλά γιατί γίνονται και πιο κοινωνικά. Επίσης η αίσθηση φροντίδας που τους προκαλούν τα ζώα, συμβάλει στην ανάπτυξη της ενσυναίσθησης για τους άλλους.

Τα ζώα είναι υπομονετικά, δεν κρατάνε κακία και προσφέρουν την αγάπη τους χωρίς να ζητούν αντάλλαγμα. Δεν κρίνουν και μπορούν να είναι πάντα δίπλα τους, ακούραστοι ακροατές, η παρέα τους και ο φύλακας τους. Τα παιδιά “πιάνουν” ασυναίσθητα αυτά τους τα χαρίσματα και συνδέονται τόσο έντονα μαζί τους.