Όσο και να αγαπάμε τα παιδιά μας και να προσπαθούμε πάντα να είμαστε καλοί γονείς, δεν παύουμε να είμαστε και άνθρωποι. Έτσι κάποιες φορές, τους συμπεριφερόμαστε με τρόπους που δεν είναι κατάλληλοι και πολλές φορές τους λέμε και πράγματα που δεν θα έπρεπε να τους λέμε.

Πρόκειται τις περισσότερες φορές για εντάσεις και για λόγια της στιγμής, τα οποία όμως φτάνουν για να αποτυπωθούν στην ευαίσθητη ψυχοσύνθεση του μικρού παιδιού.

Ποια όμως είναι τα πιο συνηθισμένα λάθη, που κάνουμε οι περισσότεροι, που έχουν να κάνουν με τη συμπεριφορά μας απένταντι στα παιδιά μας;

Δεν πρέπει να υποτιμάμε το παιδί. Πώς το κάνουμε αυτό; Χρησιμοποιώντας φράσεις όπως «δεν ξέρεις», «λες βλακείες», «το κάνεις λάθος», «αστο θα το κάνω εγώ», «σιγά το σπουδαίο πράγμα που έκανες» και γενικά λέγοντάς του πράγματα που υποτιμούν την προσπάθειά του σε οποιοδήποτε επίπεδο.

Στον αντίποδα, μην το ανεβάζετε και στα ουράνια, μιας και υπάρχει κίνδυνος να του καλλιεργήσετε υπερβολικές προσδοκίες Αποφύγετε φράσεις όπως «είσαι τέλειος, ο πιο έξυπνος, ο πιο όμορφοος» κτλ

Μην κάνετε συγκρίσεις. Μη συγκρίνετε το παιδί σας με άλλα παιδιά, με τα αδέλφια του αλλά ούτε και με εσάς. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Μη χρησιμοποιείτε φράσεις όπως «μπορείς και καλύτερα», «ο τάδε το κάνει καλύτερα από εσένα» ή «όταν εγώ ήμουν στην ηλικία σου…»

Μη χρησιμοποιείτε ως κακό παράδειγμα τον άλλο γονιό, ακόμα και αν έχει συμπεριφερθει άσχημα σε εσάς ή το παιδί, με φράσεις όπως «είσαι ακριβώς σαν τη μάνα/πατέρα σου»

Μην του κρεμάτε ταμπέλες, αν θέλετε να πιστεύει στον εαυτό του και να έχει αυτοπεποίθηση και μην χαρακτηρίζετε άλλους ανθρώπους, χρησιμοποιώντας φράσεις όπως «είσαι εγωιστής», «είσαι τεμπέλης», «είσαι κακό παιδί» «ο τάδε είναι βλάκας» κτλ

Μην αμφισβητείτε τα συναισθήματά του. Τα παιδιά εκδηλώνουν τον τρόπο που νιώθουν με κλάμα, φωνές, άλλες φορές απομόνωση. Αγκαλιάστε τα συναισθήματά του και μιλήστε γιαυτά και αποφύγετε ατάκες του τύου «δεν έχεις τίποτα, θα σου περάσει» ή «μην κάνεις έτσι δεν έγινε και τίποτα, η αντίδρασή σου είναι υπερβολική»

Και φυσικά, μην του επιβάλλετε τον τρόπο που πρέπει να αντιδρά και το πώς να νιώθει. Μην του λέτε όταν είναι συναισθηματικά φορτισμένο «σταμάτα να κλαις, δεν είσαι μωρό, είσαι μεγάλο παιδί» «δώσε το παιχνίδι σου είσαι ο μεγαλύτερος» κτλ. ή «τα μεγάλα παιδιά δεν φοβούνται».

Μην το εκβιάζετε και μην το χειρίζεστε συναισθηματικά. Μην το κάνετε να αισθανθεί άσχημα και μην το φορτώνετε με τύψεις, με φράσεις του τύπου «με στενοχωρείς,  θυσιάστηκα για σένα, στερήθηκα για σένα» ή «εδώ είναι το σπίτι μου και θα κάνεις ότι σου λέω», «γιατί έτσι θέλω ή λέω εγώ»

Μην δίνετε υποσχέσεις που δεν μπορείτε να τηρήσετε και  μη δραματοποιείτε καταστάσεις. «δεν έχουμε καθόλου χρήματα»

Μην ενισχύετε τα στερεότυπα και μη χρησιμοποιείτε φράσεις όπως, « τα αγόρια δεν κλαίνε» μην είσαι « μυγιάγγιχτος-η» κτλ.

Μην κρύβετε τα συναισθήματά σας και μην υποκρίνεστε ότι όλα είναι καλά. Τα παιδιά καταλαβαίνουν τι συμβαίνει και φράσεις όπως «δεν τρέχει τίποτα, όλα είναι καλά» δείχνουν ότι υποτιμούν τη νοημοσύνη τους.