Αναγνωρίζετε τα συναισθήματά σας; Η αλήθεια είναι ότι τα ανθρώπινα συναισθήματα περιγράφονται δύσκολα με λόγια. Πολλές φορές τα αναγνωρίζουμε και τα δείχνουμε στους με άλλους τρόπους, μη λεκτικούς. Με τον τόνο της φωνής ή αντίθετα τη σιωπή,  ή με την έκφραση του προσώπου και του σώματος.

Τι είναι λοιπόν η ενσυναίσθηση και πώς σχετίζεται με την αναγνώριση των συναισθημάτων; Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα και η ευχέρεια που έχουμε να γνωρίζουμε, να νιώθουμε τα συναισθήματα του άλλου μέσα από το φάσμα των δικών μας συναισθημάτων – χωρίς να χάνουμε τη θέση μας. Η ενσυναίσθηση είναι κάτι που αν την έχουμε ανεπτυγμένη, μας ακολουθεί σε όλους τους τομείς της ζωής μας, στην επαγγελματική, στην οικογενειακή, στη συζυγική.

Αυτό που πρέπει να συμβαίνει για να αναπτυχθεί η ενσυναίσθηση, είναι η αυτοεπίγνωση. Όσο περισσότερο ανοικτοί είμαστε με τα δικά μας συναισθήματα, στον ίδιο μας τον εαυτό αλλά και στους γύρω μας, όταν τα συναισθήματά μας τα αντιλαμβανόμαστε, τα συζητάμε και τα εκφράζουμε χωρίς υπερκφυγές, τόσο περισσότερο είναι πιθανό να μπορέσουμε να αντιληφθούμε και τα συναισθήματα των άλλων.

Και τι γίνεται με τα παιδιά; Έχουν ενσυναίσθηση τα παιδιά; Αποτελέσματα μελετών δείχνουν ότι ήδη από τη βρεφική ηλικία, τα βρέφη στεναχωριούνται όταν ακούσουν ένα άλλο μωρό να κλαίει. Είναι μία απλή φαινομενικά συνηθισμένη αντίδραση, που πολλοί θεωρούν σαν προάγγελο της ενσυναίσθησης. Τα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία αναπτύσσουν την ικανότητα της ενσυναίσθησης, ανάλογα με το βαθμό της ενσυναίσθησης των γονιών τους. Αν ο γονιός είναι “κλειστός” και γονιός αποτυγχάνει να εκδηλώσει τα συναισθήματά του απέναντι στα συναισθήματα του παιδιού –χαρά, λύπη, ανάγκη για αγκαλιά – τότε και το παιδί αρχίζει κλείνεται, να αποφεύγει να εκφράζεται και ίσως ακόμα, και να νιώθει αυτά τα συναισθήματα.